لیبريکس | فناوری تغذیه با اسید liberix

لیبريکس | فناوری تغذیه با اسید

لیبريکس حاوی ۵۰ درصد اسیدهای آلی کوتاه‌زنجیره طبیعی و نرم‌شده (-RCOOH) است و با فرمولاسیونی منحصربه‌فرد، امکان استفاده در تمامی مراحل فنولوژیک رشد گیاه را فراهم می‌کند. این محصول با پایه کاملاً آلی و بدون ایجاد باقی‌مانده، برای استفاده در برنامه‌های تغذیه، رشد و مراقبت از گیاه طراحی شده است.

لیبريکس مجموعه‌ای از ویژگی‌های تنظیم‌کننده رشد گیاه، الیسیتور و ضدقارچ را در یک فرمولاسیون ارائه می‌دهد و در صورت استفاده از طریق خاک یا برگ، می‌تواند فرآیندهای فیزیولوژیک مختلف گیاه را تحت تأثیر قرار دهد.

فعال‌سازی گیاه و تحریک سیستم دفاعی

لیبريکس با ایجاد اثر مکانیکی، به فعال‌سازی گیاه کمک کرده و هم‌زمان سیستم‌های دفاعی طبیعی گیاه از جمله SAR، ISR و HR را تحریک می‌کند. این فرآیند می‌تواند ظرفیت طبیعی گیاه برای پاسخ به شرایط نامساعد و عوامل تنش‌زا را افزایش دهد.

افزایش انعطاف‌پذیری سلول و رشد گیاه

لیبريکس با اسیدی‌کردن محیط غشای سلولی، به افزایش انعطاف‌پذیری غشا کمک می‌کند. افزایش انعطاف‌پذیری غشای سلولی، شرایط مناسبی را برای رشد، تقسیم و تکثیر سلول‌ها فراهم می‌سازد.

این محصول همچنین به افزایش فشار تورژسانس سلولی کمک می‌کند و از این طریق می‌تواند بازماندن روزنه‌های گیاه را تسهیل کرده و تحمل گیاه را در شرایط خشکی و تنش شوری افزایش دهد.

افزایش جذب عناصر غذایی

با افزایش انعطاف‌پذیری غشای سلولی، نفوذپذیری و جابه‌جایی مواد معدنی نیز تسهیل می‌شود. در نتیجه، در صورت استفاده همزمان با عناصر غذایی، می‌تواند به افزایش جذب عناصر ماکرو و میکرو توسط گیاه کمک کند.

به همین دلیل، لیبريکس دارای ویژگی ادجوانت (Adjuvant) بوده و می‌تواند در کنار برنامه‌های تغذیه‌ای و محلول‌پاشی گیاه مورد استفاده قرار گیرد.

کمک به فعالیت هورمونی و متابولیسم گیاه

لیبريکس با تأثیرگذاری بر فرآیندهای مرتبط با هورمون اکسین داخلی گیاه، به‌ویژه IAA، به تغییر شرایط غشای سلولی و تحریک تولید ترکیبات پیش‌ساز و اکسپانسین‌ها کمک می‌کند. این فرآیندها در رشد و گسترش سلول‌های گیاهی نقش دارند.

تحریک متابولیسم و جوان‌سازی گیاه

لیبريکس می‌تواند از طریق دیواره سلولی وارد بافت گیاه شده و ترکیبات موجود در آن در مسیرهای متابولیکی گیاه به‌عنوان مواد اولیه یا حدواسط سنتز مشارکت کنند.

این ترکیبات می‌توانند در مسیرهای مهم متابولیکی مانند چرخه کربس و چرخه کالوین مشارکت کرده و به بهبود فعالیت متابولیکی گیاه کمک کنند.

لیبريکس همچنین دارای اثر بازسازی و جوان‌سازی بافت گیاه بوده و می‌تواند به احیای جوانه‌های میوه و حفظ فعالیت و سرزندگی گیاه کمک کند.

کمک به ترمیم آسیب‌های بافتی

استفاده از لیبريکس می‌تواند به ترمیم سریع‌تر آسیب‌های بافتی ایجادشده در اثر تگرگ و عوامل مکانیکی کمک کند. این محصول با حمایت از فرآیند ترمیم بافت، به بسته‌شدن سریع‌تر زخم‌های ایجادشده کمک می‌کند و می‌تواند از فراهم‌شدن شرایط مناسب برای استقرار قارچ‌ها در محل زخم جلوگیری کند.

افزایش قابلیت دسترسی فسفر و آهن

در کاربردهای خاکی، لیبريکس می‌تواند به حل‌شدن فسفر تثبیت‌شده و کم‌تحرک در خاک کمک کرده و دسترسی گیاه به این عنصر را افزایش دهد.

همچنین در صورت استفاده همراه با آهن، می‌تواند به افزایش سرعت و کارایی جذب آهن توسط گیاه کمک کند.

بهبود شرایط ناحیه ریشه و فعالیت میکروارگانیسم‌های مفید

اسیدهای آلی ضعیف موجود در لیبريکس با نمک‌های موجود در محیط ترکیب شده و محلول‌های بافری ایجاد می‌کنند. این فرآیند می‌تواند به کاهش pH در ناحیه ریشه کمک کرده و شرایط مناسب‌تری را برای فعالیت و افزایش جمعیت میکروارگانیسم‌های مفید خاک فراهم سازد.

در کاربردهای خاکی، اسیدی‌شدن محیط اطراف سلول‌های ریشه می‌تواند بر جابه‌جایی هورمون اکسین و فرآیندهای مرتبط با رشد ریشه تأثیر بگذارد. به همین دلیل، لیبريکس می‌تواند به‌عنوان محصولی مؤثر در تحریک و توسعه سیستم ریشه‌ای مورد استفاده قرار گیرد.

 

دوز مصرف، زمان و روش کاربرد لیبريکس

مقدار مصرف لیبريکس بر اساس نوع محصول، مرحله رشد و روش کاربرد متفاوت است. این محصول را می‌توان به‌صورت محلول‌پاشی برگی و همچنین در برنامه‌های کاربرد خاکی مورد استفاده قرار داد.

خربزه، هندوانه، کدو و خیار

در کشت خربزه، هندوانه، کدو و خیار، اولین کاربرد لیبريکس ۱۵ روز پس از نشاکاری انجام می‌شود. سپس می‌توان محصول را با فاصله‌های مناسب و به‌طور کلی ۲ تا ۳ نوبت در طول دوره رشد استفاده کرد.

دوز مصرف در این محصولات ۱۰۰ تا ۲۰۰ سی‌سی لیبريکس در ۱۰۰ لیتر آب است. محلول آماده‌شده به‌صورت محلول‌پاشی روی اندام‌های هوایی گیاه استفاده می‌شود.

آناناس

در کشت آناناس، اولین کاربرد لیبريکس ۲۰ روز پس از کاشت انجام می‌شود و سپس با رعایت فاصله زمانی مناسب تا زمان گلدهی، ۲ تا ۳ نوبت کاربرد انجام می‌گیرد.

دوز توصیه‌شده برای آناناس ۱۰۰ تا ۲۰۰ سی‌سی در ۱۰۰ لیتر آب است.

درختان میوه و گیاهان چندساله

برای گروهی از درختان و گیاهان میوه شامل مرکبات، موز، انبه، پاپایا، آووکادو، قهوه، کاکائو، نخل و سایر محصولات مشابه، لیبريکس در چند مرحله مهم رشد قابل استفاده است.

کاربرد محصول می‌تواند پیش از گلدهی، پس از گلدهی، در مرحله تشکیل میوه و در طول دوره رشد و توسعه میوه انجام شود. فاصله بین کاربردها حدود ۱۵ تا ۲۰ روز بوده و در مجموع ۴ تا ۵ نوبت کاربرد توصیه شده است.

دوز مصرف در این گروه ۱۵۰ تا ۲۵۰ سی‌سی در ۱۰۰ لیتر آب است و محصول به‌صورت محلول‌پاشی استفاده می‌شود.

حبوبات

در محصولات حبوبات، لیبريکس در دوره پیش از گلدهی و پس از گلدهی قابل استفاده است. تعداد کاربرد توصیه‌شده ۲ تا ۳ نوبت است.

دوز مصرف در حبوبات ۷۵ تا ۱۵۰ سی‌سی در هکتار است.

سبزیجات فضای باز

برای سبزیجات کشت‌شده در فضای باز، از جمله محصولاتی مانند گوجه‌فرنگی، فلفل، بادمجان، پیاز، کاهو، بروکلی، گل‌کلم، اسفناج، کلم و محصولات مشابه، کاربرد لیبريکس از ۱۵ روز پس از نشاکاری آغاز می‌شود.

پس از اولین کاربرد، محصول با فاصله حدود ۱۵ روز و در مجموع ۲ تا ۳ نوبت استفاده می‌شود.

دوز مصرف برای سبزیجات فضای باز ۱۵۰ تا ۲۵۰ سی‌سی در ۱۰۰ لیتر آب است.

سبزیجات گلخانه‌ای و کشت‌های زیرپوشش

در سبزیجات کشت‌شده در گلخانه و محیط‌های زیرپوشش، اولین کاربرد لیبريکس ۱۰ روز پس از نشاکاری انجام می‌شود.

پس از آن، محصول با فواصل حدود ۱۰ روز در طول دوره رشد و توسعه گیاه قابل استفاده است.

دوز مصرف در این گروه ۱۵۰ تا ۲۵۰ سی‌سی در ۱۰۰ لیتر آب است.

 

کاربرد لیبريکس به‌صورت محلول‌پاشی همراه با سموم و کودها

لیبريکس را می‌توان در برنامه‌های محلول‌پاشی و در کنار سموم دفع آفات و کودهای مورد استفاده برگی به کار برد. در این روش، مقدار مصرف بر اساس نوع محصول و مرحله رشد تعیین می‌شود.

غلات؛ گندم، جو، برنج و محصولات مشابه

در غلات، کاربرد لیبريکس از شروع مرحله پنجه‌زنی آغاز می‌شود. پس از شروع پنجه‌زنی، محصول با فاصله ۱۵ تا ۲۰ روز و در مجموع ۲ تا ۳ نوبت قابل استفاده است.

دوز مصرف ۷۵ تا ۱۵۰ سی‌سی در هکتار است.

ذرت، آفتابگردان، پنبه و نیشکر

برای ذرت، آفتابگردان، پنبه و نیشکر، اولین کاربرد لیبريکس از مرحله ۴ تا ۶ برگی انجام می‌شود.

پس از آن، با فاصله ۱۰ تا ۱۵ روز می‌توان محصول را مجدداً استفاده کرد و در مجموع ۲ تا ۳ نوبت کاربرد انجام داد.

دوز مصرف در این محصولات ۷۵ تا ۱۵۰ سی‌سی در هکتار است.

گیاهان غده‌ای؛ سیب‌زمینی، هویج و محصولات مشابه

در گیاهان غده‌ای مانند سیب‌زمینی، هویج و محصولات مشابه، اولین کاربرد از مرحله ۴ تا ۶ برگی آغاز می‌شود.

سپس با فاصله حدود ۱۵ روز، لیبريکس برای ۲ تا ۳ نوبت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دوز مصرف در این گروه ۱۰۰ تا ۱۵۰ سی‌سی در هکتار است.

 

نکات مهم در مصرف لیبريکس

برای دستیابی به نتیجه مطلوب، محلول‌پاشی باید به‌صورت یکنواخت انجام شود تا سطح مناسب اندام‌های گیاه با محلول پوشش داده شود. مقدار آب مصرفی در هر هکتار باید متناسب با نوع محصول، تراکم بوته، مرحله رشد و تجهیزات محلول‌پاشی تنظیم شود.

لیبريکس قابلیت استفاده همراه با بسیاری از کودها و محصولات مورد استفاده در برنامه‌های محلول‌پاشی را دارد؛ با این حال، هنگام اختلاط چند محصول، توصیه می‌شود ابتدا آزمون سازگاری در مقیاس کوچک انجام شده و دستورالعمل مصرف و سازگاری محصولات همراه نیز رعایت شود.

لیبريکس؛ فناوری تغذیه با اسید برای فعال‌سازی، رشد، تغذیه و افزایش توان طبیعی گیاه

 

۵
از ۵
۱ مشارکت کننده

محصولات

دسته بندی ها